Eenhoorns worden voor het eerst  in de oudheid beschreven, o.a door de Griekse arts Ctetias en de Romeinse dichter Plinius maior. Ook Aristoteles en G.J.Caesar spraken over het dier. Ctetias nam de verhalen op van reizigers uit Indië en China , waar vele verhalen rondgingen over dit mooie edele dier met wapperende manen.

Een eenhoorn is zo groot als een ezel, heeft een wit lichaam, en blauwe ogen. Op zijn voorhoofd staat een vijftig centimeter lange zuiverwitte hoorn met zwarte basis en vuurrode punt. Zijn hoeven zijn gespleten zoals die van een bok, zijn staart is een leeuwenstaart en hij heeft een geitenbaard.