De Mesopotamische sfinx komt al vrij vroeg aan de Assyrische en Babylonische kunst voor, maar verandert sterk onder de invloed van de Mesopotamische cultuur (Mesopotamië= huidige gebied tussen de rivieren Tigris en Eufraat) . De sfinx wordt niet als goede wachter gezien, maar als demon, die verslagen moet worden. Dit komt waarschijnlijk door de Egyptische vijandverslindende sfinx, die het meest overgenomen werd. Ook zijn de meeste sfinxen geen leeuwsfinxen, maar stiersfinxen. Deze stiersfinxen hebben later in het Assyrische Rijk (ca. 650 v. Chr.) wél een bewakersfunctie: ze bewaken het paleis van de koning. Verder zijn ze meestal staand of lopend afgebeeld, niet liggend, en hebben de Mesopotamische sfinxen vleugels, terwijl de Egyptische sfinxen dat niet hebben.